Het plan lag er al een jaar of twee: een driedaagse fietstocht vanaf ons huis in de richting van het Canal du Nivernais. De tweede dag een lang stuk langs dat kanaal en de derde dag weer terug. Het komt alles bij elkaar uit op zo’n 125 kilometer.Behalve de melancholie van zo’n kanaal uit het begin van de 19^e eeuw met zijn sluizen en sluiswachterhuisjes, is het mooi meegenomen dat het pad langs het kanaal totaal vlak is. Dinsdag 29 augustus is vastgesteld als de dag van vertrek.

Droom gerealiseerd.

Het was altijd al een droom van mijn vrouw en ik om ooit nog eens een huisje in Frankrijk te bezitten. Die droom is inmiddels werkelijkheid. Het lijkt allemaal zo eenvoudig maar er komt een hoop voor kijken.

Alleen al het vinden van een dergelijke stek is een oneindige zoektocht. En dan denk je het gevonden te hebben en dan was er net iemand je voor, en je kunt weer geheel opnieuw beginnen: kijken op Internet, afspraak maken met de makelaar, accommodatie regelen, huizen bezichtigen, en bij vondst, papieren tekenen.

Rijkdom, geestelijke vrijheid en met name een gevoel van uniek zijn bekroop ons op het moment dat wij de handtekening zetten onder het redelijk ingewikkelde Franse koopcontract.

Want wie waren wij nou helemaal; een paar dertigers met twee dochters, niet bijzonder welvarend, maar die wel de keuze hadden wat geld uit te geven aan een geweldig, wat verwaarloosd, boerenhuis in Frankrijk met een kleine hectare grond, in plaats van de beoogde opbouw op ons Nederlandse huis. Want per slot van rekening konden we het Franse huis gewoon gebruiken als verkapte opslag voor het Nederlandse huis.

Een zomerdag in 2006.
We pakken onze auto, inclusief wijn en huisdieren in, klaar om weer naar huis te gaan.
Naar Nederland. Maar na vijf zomers in de Bourgogne voelt ’t dit keer anders.
Er is iets gebeurd deze zomer wat ons leven gaat veranderen.
De eerste vakantie waarin we serieus met z’n vieren hebben gepraat om onze residence secundaire onze residence primaire te laten worden. Dat is nogal wat.
Goede banen in Nederland, twee dochters die nog volop de puberteit in moeten, familie en vrienden achterlaten, andere taal, het Franse onderwijssysteem.

Dassenhol

Reizen, kijken naar huizen, al een lange tijd dromen van een maison secondair? Ja zo verging het ook ons. Gezamenlijk met onze vrienden kwam het in de zomer van 2001, weer eens tot onderwerp van gesprek.

 Drie stellen te weten Froukje en Tako, Rosa en Foster, Trudy en Leo zo ongeveer van gelijke leeftijd vatten het plan op om nog de komende winter op reis te gaan. De belangstelling lag in Ierland of Frankrijk. Na relativering kwam de reistijd, als zwaarwegend naar voren. Dus werd het Frankrijk en dan binnen één reisdag te bereiken. Daar werden zij het snel over eens.

Het eerste schaap.

Toen Kees Luten nog het blaadje"club de morvan"rondstuurde was het eerste wat we deden als het clubblad op de mat gevallen was, de verhalen lezen van mensen  die een "huis"gekocht hadden in Frankrijk. De mooiste verhalen waren die waarin van alles verkeerd ging wat maar verkeerd kon gaan.
Helaas is ons verhaal op dat gebied wel erg saai. Toch willen we het in het kort wel even vertellen,want we hopen dat als er een schaap over de dam is er nog meer volgen, zodat wij weer kunnen genieten van de dingen die men zoal meemaakt of meegemaakt heeft en om welke reden men naar Frankrijk vertrekt of gaat vertrekken.