Het eerste schaap.

Toen Kees Luten nog het blaadje"club de morvan"rondstuurde was het eerste wat we deden als het clubblad op de mat gevallen was, de verhalen lezen van mensen  die een "huis"gekocht hadden in Frankrijk. De mooiste verhalen waren die waarin van alles verkeerd ging wat maar verkeerd kon gaan.
Helaas is ons verhaal op dat gebied wel erg saai. Toch willen we het in het kort wel even vertellen,want we hopen dat als er een schaap over de dam is er nog meer volgen, zodat wij weer kunnen genieten van de dingen die men zoal meemaakt of meegemaakt heeft en om welke reden men naar Frankrijk vertrekt of gaat vertrekken.

WIj waren tot 2001 nog nooit in Frankrijk geweest en waren dat ook absoluut niet van plan daar de verhalen die we hoorden niet zo waren dat we zeiden, daar moeten we naar toe.
Maar een van onze kennissen waar we af en toe mee gingen kanoën in de Belgische Ardennen kwam al vele jaren in Frankrijk en altijd had hij het er over: Frankrijk zus en Frankrijk zo.
Ja nu weten we het zo langzamerhand wel was dan ons antwoord . Maar op een gegeven moment in 2000 vroeg hij ons om te komen helpen met het vernieuwen van het dak van zijn "huis"in Frankrijk dat hij pas had gekocht na een zoektocht van misschien wel tien jaar.
Na enige aarzeling stemden we toe om hen een week te helpen en de tweede week zouden we dan op de fiets de omgeving gaan verkennen.
In 2001 zijn we midden in de zomer naar de Bourgogne vertrokken en hebben wij hen een week geholpen. De week erop hebben we elke dag zo'n 50 à 60 km gefietst en we vondenhet geweldig, wat een prachtig land.
Maar ja in de zomer en met mooi weer is het natuurlijk overal mooi, dus wilden we het wel eens in de herfst zien. In de herfst vonden we het nog mooier met al die prachtige kleuren en ook nog eens prachtig weer. In de winter zal het er wel akelig zijn dus dat wilden we ook wel eens meemaken. En ja wel hoor volop sneeuw en waren we gevallen voor de Bourgogne en dat ligt in Frankrijk.
In maart 2002 gingen we weer, maar nu om te kijken of er voor ons ook zo"n leuk "huisje" tekoop zou zijn. Daar onze kennis van het frans nog niet zo geweldig was zijn we naar een makelaar gegaan die op zijn bord had staan:we spreken geen Nederlands maar wel zeer goed Engels.
Het bleek een schot in de roos, want hij had een te renoveren fermette waar nog niet binnen gekeken kon worden, maar als we wilden mochten we er wel gaan kijken.
We zijn er naar toe gereden en we keken met een schuin oog naar het huis want de omgeving boeide ons eigenlijk veel meer. Daar we wisten dat het gerenoveerd moest worden vonden we het huis wat minder interesant.
De muren waren redelijk recht en de rest zouden we wel opknappen. Dit was de plek voor ons.
Terug in Nederland begonnen  we net als die kennissen aan iedereen te vertellen hoe geweldig het er was en hoe mooi de omgeving, (over het huis zeiden we alleen maar:het is een ouwe zooi) tot vervelens toe.
In Juni 2002 waren we de gelukkige eigenaren van een te renoveren pand, dat geschikt gemaakt moest worden als vakantie verblijf. In de bouwvakvakantie gingen we voor vier weken om de boel uittemesten, te slopen en weer op te bouwen en zo dus klaar te maken om er een beetje te kunnen wonen.
We gaan hier niet in details want bijna iedereen kent dit wel uit eigen ervaring. Gelukkig bleek er na een grondige schoonmaakbeurt een bruikbaar toilet, maar douchen hebben we de eerste paar dagen bij een kennis zo'n 16 km verderop mogen doen, maar dat ben je gauw zat en hebben we een douche  uit een portacabine neergezet voor tijdelijk en met een erbij oude boiler hadden we warm water.
Maar vier weken zijn kort en we gingen steeds meer naar ons stulpje in Frankrijk, we vonden het er ondanks de grote rotzooi en het behelpen met de schaarse elektra aansluitingen geweldig.
Aangezien we een èènmans bouwbedrijfje hadden, kwamen we in Nederland tijd tekort ondanks zes dagen per week werken en zondag's de administratie.
We vroegen ons op een prachtige zondag af, toen iedereen buiten aan het genieten was van het mooie weer, waar zijn we eigenlijk mee bezig.
We hebben toen  de balans opgemaakt om te kijken of het haalbaar was om definitief in Frankrijk te gaan wonen. We vonden van wel en in Januari 2005 zin we hier gaan wonen. We hebben inmiddels het dak kompleet vernieuwd,dakkapellen geplaatst, slaapkamers,  douches en wc's gemaakt.
Ook hebben we een hooiberg gebouwd die voorzien is van leien daar dat hier verplicht werd.
We gaan regelmatig bij de burgemeester langs om weer wijzigingen of nieuwbouwplannen te bespreken en aangezien we de richtlijnen van het parc volgen hebben we altijd de volledige medewerking van hem gekregen.We wonen hier dus nu ruim twee jaar maar denken nog zo'n vijf à zes jaar werk te hebben, maar in zo'n prachtige omgeving en met fijne franse buren is het genieten geblazen.
Met dit verhaaltje wat vele malen langer zou kunnen zijn als we alles over het bouwen en verbouwen zouden vertellen hebben we een aanzet willen geven om meer "roer om " verhalen te kunnen lezen. En zoals in het begin al geschreven, als er èèn schaap over de dam is volgen er meer en dat hopen we dan maar.
 
Hartelijke groeten
 
Maja en Jo v.d.Hoek
La Chaume
Cussy en Morvan