|
Dassenhol
Reizen, kijken naar huizen, al een lange tijd dromen van een maison secondair? Ja zo verging het ook ons. Gezamenlijk met onze vrienden kwam het in de zomer van 2001, weer eens tot onderwerp van gesprek.
Drie stellen te weten Froukje en Tako, Rosa en Foster, Trudy en Leo zo ongeveer van gelijke leeftijd vatten het plan op om nog de komende winter op reis te gaan. De belangstelling lag in Ierland of Frankrijk. Na relativering kwam de reistijd, als zwaarwegend naar voren. Dus werd het Frankrijk en dan binnen één reisdag te bereiken. Daar werden zij het snel over eens.
Eind december 2001vertrokken Trudy en Leo Tussen Kerst en Oud en Nieuw als eersten van de stellen. Juist de wintermaanden december januari, achtten wij heel geschikt. Het is dan zeer rustig op de wegen in Frankrijk, de huizen verkopers, particulieren en de makelaars hebben alle tijd voor je. De omstandigheden rondom de huizen zijn dan meestal, ongunstig. Juist dan kun je de staat van een huis goed beoordelen, zo vinden Trudy en Leo. Verwarming, water en elektra moeten goed zijn afgesloten, dit om bevriezing tegen te gaan. En vriezen, kan het in de winter in Frankrijk, zeker in de wat hoger liggende gebieden. Geslapen werd er door ons in een klein chambre d’Hôte, Formule één hotel een PremierClasse, of Campanille hotel, overal in Frankrijk te vinden.
In onze Voiture (auto) is het lekker warm, buiten vaak helder weer of zoals in ons geval zelfs sneeuw. Comfortabel reisden wij verder, genietend van allerlei soorten kerstbomen die wonderlijk genoeg voor ons, buiten staan, met onbekende versieringen, toch een leuk gezicht. Op nieuwjaarsdag tegen twaalf uur zagen wij meerdere fransen lopen met een flesje wijn onder de arm naar de buren voor een Bonne Annee.
De eerste huizen gingen we bekijken met een makelaar uit La Clayette in het gebied Saonne et Loir, nog vlak voor het nieuwe jaar.We maakten de makelaar ons budget bekend. Prachtig helder weer was het en ook in de winter is Frankrijk heel erg mooi. De makelaar nam ons mee naar een huis, toch voor hem zo’n driekwartier rijden, maar dat schijnt voor een makelaar geen enkel bezwaar te zijn, zo bleek ons later. Mooi gelegen met een prachtige uit pierre’s ( dikke keien) opgetrokken muren. Maar, de voordeur werd nog niet opgemaakt of ons kwam al een geweldige stroom water onder de voordeur tegemoet. Ja hoor, een waterleiding gesprongen. Gelukkig konden we snel de hoofdkraan vinden en deze afsluiten. Ook geluk voor de eigenaar, het zal maar de hele winter doorstromen en dat had zomaar gekund. Zo hebben we ook die winter huizen gezien met gesprongen radiatoren primitieve elektriciteitskasten. De huizen zijn meestal geheel verlaten zonder enige zorg. Wij zagen in veel oude boerderijen Fermette’s genaamd, dat er geen toilet voorzieningen noch afvoer septic tank aanwezig zijn. Soms een typische Franse staand toilet, je weet wel met twee van die voetstappen.
Na zo’n vier dagen rondgereden te hebben in de omgeving van Brive (Dordongne), Clermont Ferand (Puyde Dome) en het gebied van Saonne et Loire, zijn we verder getrokken richting Bourgondie, de Morvannaar het alleraardigste plaatsje Chateau Chinon (Niévre). Ook hier weer zijn de makelaars en dat is in Frankrijk ook bij de Notaris, onmiddellijk bereid een hele middag aan het zoeken van een huis te besteden. Echt fantastisch vinden we dat. Natuurlijk moesten we, enthousiasme, hier en daar stevig onderdrukken. We hadden ons voor genomen,…. nu oppassen…., niet je verlangen achterna lopen…., nuchter blijven…, de makelaar ze’n zegje laten doen en…. Voor al niets tekenen.
Ons doel was immers, gezamenlijk met onze vrienden naar huizen kijken en nu met voorbeelden en foto’s thuis komen.
Natuurlijk komt een makelaar met …. alleen deze week kan ik het nog voor u vast houden…. Dit krijg je onmiddellijk te horen als je iets mooi vindt.
Zou je bij zo’n huis drie maand later komen en zien dat het nog steeds in de verkoop staat, dan weet je dat je een veel lager bod kunt doen. De druk, hoe enthousiast ook, moet je goed inschatten. Zo’n 30 % verschil is dan zeker mogelijk, zo zagen wij.
Er zijn zo veel mooie plekjes in Frankrijk. Een keer had een makelaar, in dikke sneeuw en vrieskou ons gebracht naar een fraai ensemble huizen, een binnenplaats hebbende boerderij complex gebracht.Montsermarge heet het. Het was vlak bij het meer Lac de Setton. Het had drie huizen met een oplossing voor comfortabel wonen. Natuurlijk moest er veel aan verbouwd worden. Enthousiast hebben we foto’s gemaakt en dit ensemble als mogelijkheid meegenomen naar onze vrienden. Nog een boerderij ensemble hebben we hierna bekeken via een notaris. Op eigen initiatief de aanbiedingen beoordeeld bij de notaris en vervolgens de cadastrale overzichten meegekregen. Manille is het gehuchtje. Nu zelf op pad. Dit laatste was toch wel het fraaiste wat we gezien hadden. De Fermette gelegen op een hoogte van 500 mtr. met uitzicht over een klein dal, richting het riviertje de Touron, aanvoer voor d’Yonne. Echt een prachtige lokatie. Zo snel mogelijk hebben we kontact gezocht met de eigenaar een alleraardigste boer.
Nu onze bevindingen overbrengen naar onze vrienden om met de gemaakte foto’s hen ook enthousiast maken voor een van deze mogelijkheden.
En, ook zij waren enthousiast over de gevonden boerderijcomplexen.
Vanuit een logeer huis in Mountsauche, via bekenden gevonden in de Morvan konden we in maart van 2002 de getraceerde boerderijen met ons zessen gaan bekijken. Afspraken gemaakt met de betreffende makelaars om gezamenlijk het een en ander te komen bekijken. Bij de eerste bezichtiging aangekomen, het was Montsermarge Moux en morvan, bleek dit toch verkocht te zijn of…of we moesten meer bieden.
Door dit voorval bleek plotseling een van de stellen n.l. Froukje en Tako af te vallen.
Maar goed, met twee stellen gingen we enthousiast door en bekeken we de andere mogelijkheden. Ook zij bleken even als wij het meest enthousiast te zijn voor het ensemble in Manille. Opnieuw spraken wij met de eigenaar, Boer. We kregen toestemming in de maand juni een paar dagen op het terrein te mogen staan om het opnieuw de boerderij van binnen goed te beoordelen. Dat was fantastisch. Nu kon je door alle rommel heen tenminste uitgebreid het een en ander bekijken. Wij, Trudy en Leo bleven het mooi vinden.
Maar toch, opnieuw een teleurstelling nu lieten ook onze vrienden Rosa en Foster het afweten, zij zagen het niet meer zitten. Ja, dat was zeer moeilijk voor ons. Altijd gedacht de kosten te kunnen beperken door het met onze vrienden te kunnen delen. Helaas helaas, dat viel nu in het water. Wij waren altijd duidelijk tegen elkaar. Ook nu het mis liep, maar we respecteren elkaars beslissing.
Toch bleven wij enthousiast. Wat nu….. Ons plan doorzetten of stoppen ? De prijs was als vraagprijs al aantrekkelijk maar met onderhandelen was er zeker nog wat af te krijgen.
Na het laatste bezoek in de zomer van 2002 aan de boerderij Manille is Leo verder gegaan met het uitwerken van de verbouwingsmogelijkheden van de boerderij. Tekeningen gemaakt. Plattegronden en perspectief uitgewerkt. De tekeningen heb ik een keer meegenomen naar mijn mede cursisten beeldhouwen. Daar bleken meerdere collega’s zeer enthousiast te zijn. Ook zij hadden wel eens willen kijken naar een boerderij in Frankrijk. Een van hen vond het zo interessant dat hij met de vraag kwam het in het najaar eens te mogen gaan bekijken. In de najaarsvakantie is deze fam. op reis gegaan naar de boerderij. En ja hoor zij kwamen enthousiast terug. Samen met zijn vrouw voelden zij er wel voor om mee te doen met de onderhandelingen tot koop. Het is mooi te delen omdat de gebouwen gescheiden waren door een landweggetje met een ieder zijn eigen privacy.
Per E mail werden de onderhandelingen gevoerd. De Boer werd het eerste bod doorgegeven. Natuurlijk moest er verder onderhandeld worden. Dit deden we steeds rechtstreeks met de erven, die inmiddels uitgegroeid waren tot 5 personen.
Nog zouden we een kritisch moment beleven alvorens de koop akkoord was. Toen we niet verder met onze prijs omhoog wilden, werden er opeens nieuwe kopers opgevoerd. We zijn niet van standpunt veranderd en bleven bij ons laatste bod. Op de laatste dag voor kerst op 23 december 2002 kregen wij het bericht dat men het laatste bod accepteerden. Een heerlijke Kerst volgde. Blij, heel blij, dat waren beide familie’s.
Begin februari 2003. Eindelijk konden we naar het kantoor van de notaire Joos in Chateau Chinon en werd de akte.. contract de vente …voorbereid en een maand later getekend. Ook hier kwamen we nog een akkevietje tegen, n.l. de acquisitie van de notaris alsnog te moeten betalen. Dit ondanks dat het inclusief zou zijn, dit heet dan “negociation inclus” een tegenvaller van € 2.800,00. Gelukkig konden we dit met beide familie’s delen. Natuurlijk maakten wij bezwaar, maar de notaris waaide laconiek het bezwaar weg met de opmerking, U heeft toch al betaald. (Vooraf wordt geacht al het geld beschikbaar te stellen bij de notaire). Ons Frans was ter plekke niet sterk genoeg om te pareren. We hebben het zo gelaten, mede omdat de prijs tijdens de onderhandelingen al behoorlijk gezakt was.
Uiteindelijk waren wij met z’n allen zeer tevreden na deze officiele verplichtingen. L’acte de Vente des Maison et Fermette et les terrain, was getekend. Op naar de borrel bij de verkopende Boer thuis. Zeer gezellig en inmiddels tot een uiterst vriendschappelijke omgang uitgegroeid. Een mooie dag die we ’s avonds in ons prachtige kasteel hotel in Sommant bij Autun nog eens gezellig onder het genot van een glas wijn, doornamen.
Thuis kunnen we de plannen verder gaan uitwerken. De uitgebreide tekeningen komen nu goed van pas. Er moet heel veel gebeuren voor je normaal comfort hebt. Drie doelstellingen hebben we ons voor de start gesteld;
1. Zo snel mogelijk een bed
2. warm en koud water
3. een juist gecontroleerde elektriciteit installatie
Fantastisch, ook meteen van de omgeving gaan genieten. Thuis zijn we begonnen met een uitgebreide begroting op te stellen. Onze Fermette heeft een opp. van 28 x 7 mtr. We hebben het ingedeeld in het aantal werkuren dat we zouden moeten maken en de hoeveelheid materiaal dat gekocht moest worden. Dat blijkt nu na het vierde jaar zeer goed te werken. Vooraf hadden we voor één persoon, 24 maanden werk gepland.
23 maart 2003 vertrekt alleen Leo, om voor een lange periode naar de aangekochte boerderij Fermette inManille liggend in het Parc du regional du Morvan Bourgondie, te gaan werken. Mijn vrouw zou met de voorjaarsvakantie met familie nakomen.
De auto met caravan volgeladen richting la douce France. Na 11 uur rijden ( nu in 9 uur)aangekomen bij ons nieuwe maison secondaire. Ja en dan moet je een slaapplekje voor de eerste keer indelen. Als bed diende een aantal strobalen met daarop een luchtbed, best comfortabel. Maar na een week bleken de muizen het ook een prettige plek te vinden. De volgende dag maar eens rondkijken. De Fermette lag op zolder geheel vol met stro, zeker zo’n 10 m2. De stallen zagen eruit of de koeien er nog een dag eerder hadden gestaan. Gelukkig is een klein deel van de boerderij afgesloten. Hier bevindt zich een klein aanrechtje en er is koud water. De w.c. is op z’n Frans.
Prachtig weer vanaf de eerste dag. Dus meteen genieten. De Franse routine om 12 uur te stoppen tot z’n 2 uur heb ik als rustpunt meteen omarmt, een heerlijk moment van de dag.
De eerste maand had ik geluk, prachtig weer toujour. Begonnen met het stro vrij maken van de zolders, een geweldige klus. Daarna begonnen met de hoge druk spuit alle balken schoonspuiten en dwars door de zoldervloer het water laten lekken. Vanwege het mooie weer met wat wind was het ook snel weer droog. De balken constructie bleek nog steviger dan we vooraf al beoordeeld hadden, een prachtig gezicht bovendien. Ik kon nu nog goed soppen met water omdat het elektra in dit gedeelte nog niet aangelegd was. Nu toch alweer 6 weken bezig geweest.
Gelukkig kwam een van onze 3 dochters die in Parijs werkt (Moulin Rouge) op bezoek. Na al dit werk een hele fijne onderbreking. De caravan inmiddels uitgepakt diende als comfortabele slaapplek. Enthousiast is ook onze dochter vanaf haar eerste bezoek. De reis vanuit Parijs, voor haar 5 kwartier met de T.G.V. station Le Creusot, dan wel ophalen in Autun. Destijds was ook dit belangrijk om het huis in deze omgeving te gaan zoeken. De dochter binnen een paar uur vanuit Parijs. Wij vanuit Oldenzaal binnen een reistijd van 9 tot 10 uur.
Een van de eerste dagen kwam ook de burgermeester persoonlijk langs om ons het e.a. uit te leggen , een uur later kwam hij opnieuw om de nodige aanvraag formulieren voor de verbouwing etc. te brengen. Ja hij heeft er weer een aantal inwoners bij en daar is het plaatsje Corancy, de gemeente waar we onder vallen en ook de burgermeester , zeer blij mee.
Papieren om in te vullen zijn er net zo nodig als in Nederland. Je moet toch iets weten van;
1. M.M.A. Assurances bouwvergunning
2. telefoon France telecom telefoon
3. E.D.F. elektriciteit
4. comteur d’eau watermeter
5. disposition de Banque bank geld
6. taxes Fonciere grondbelasting
7. taxes Habitation woonbelasting
8. service ordures menageres vuilstort
De eerste jaren zullen we ons nog niet zoveel met het sociale leven bemoeien, wij zijn druk met de verbouwing. ’s Anderdaags ’s morgens om 8 uur komt de boer op bezoek een kop koffie halen en uit te leggen wat het beste te doen met de aangereikte formulieren. Niet zo eenvoudig, ook omdat ik niet zo goed Frans spreek.
Gelukkig was de dochter Els –Marijke er, die wel goed Frans spreek ook mijn vrouw spreekt het goed. Het Franse leven op de Campagne is er een van grote regelmaat voor de boeren, het gaat er gemoedelijk aan toe.
De buren helpen elkaar als er b.v. een charrolles koe, een geheel witte koe uitbreekt, dan komt er hulp van de hond van de buurman een schotse border colly en die tovert dan de koe weer te voorschijn.
Ook hebben we hier een jonge boer Serge rijdend op een Quads 4 wiel motor in een keurig gestreken wit overhemd die zijn koeien, ook charrolles de weiden in drijft. Weliswaar is hij af en toe meerdere koeien kwijt, maar met zij 4 wiel drive lost hij dat in een oogwenk op. Een jonge boer anno 2007.
Een keer in de week naar de supermarkt ja makkelijk de Lidl en Atac in de buurt. Naast deze foodzaak is dedechetteri de vuilstort. Je brengt zelf rommel, maar wat je kunt vinden is ongelooflijk. Een schommelfauteuil van Thonet een koloniaal fauteuil tafels eetkamerstoelen etc. Elke week ging ik er kijken en vond complete wastafels met twee wasbakken ineen, met kranen, inmiddels geïnstalleerd in onze badkamer. 12 stel kozijnen met ramen compleet met zelfs thermopheen dubbel glas. Eiken balken met profiel allemaal goed te gebruiken.
Maar ook deuren en luiken jazelfs een trap en een linnenkast eiken met houtsnijwerk, zo toe te passen in onze boerderij. ’n zigeuner zat altijd wel in mij maar nu lijk ik er wel een zeer gevoelige neus voor te hebben.
Het laatste wat ik er vond is een comtoise klok compleet met bel, een beetje scheef, inmiddels door mij hersteld en het geeft weer de tijd aan. Anno 2007 zijn deze stort plekken helaas vernieuwd en moet je alles in een container achter laten, niets mag meer meegenomen worden. Toch nog armleggers van een bank gevonden op de dechetteri, nu verwerkt op een stenen voederbak links en rechts geplaatst zodat er een bankje ontstaan is.
En dan het grote werk. Na alles schoon gemaakt te hebben, komt het op tekening uitgewerkte aan bod. Het is een rigoureus plan. Eerst sleuven hakken in de vloer voor de leidingen, muren doorbreken om van voor naar achter door het huis te kunnen lopen. Op een dag aan het hakken door een muur met keien, die soms wel 30kg per stuk wegen, rolde ik in een ruimte met de kangoo hamerboormachine. Wat bleek ik was in een kelder Cave terecht gekomen. Nu kon ik ook van binnenuit in deze cave komen. Een prachtige wijnkelder is het geworden.
Muren die soms wel 60 tot 70 cm dik zijn moesten worden doorgehakt dit voor deuren en ramen. Voor een deur b.v. kost dit bijna twee dagen werk. De geweldige hoeveelheid keien die uit deze muren komen soms wel 1,5 m2 is zo’n 18 kruiwagens konden mooi gebruikt worden voor het terras en de verschillende trapjes in huis. Het gebouw heeft een hoogte verschil van voren naar achteren van ruim 3 mtr. Dus ook binnenshuis zijn trapjes nodig. In het laag liggende gedeelte hebben we de keuken gemaakt. In het middenstuk de badkamer en een slaapkamer met ook nog een serre kamer. In het tussengedeelte hebben we de boiler, wasmachine en de trap naar de zolder geplaatst. De hooizolder hebben we als zomer slaapzolder bestempeld, daar kunnen we zomers zo 12 mensen laten slapen. Op deze zolder hebben we ook een douche en een toilet gemaakt. De ruimtes verspringen in hoogte en soms split lavel.
Het meest hoog liggende gedeelte is zeer oud +/- 1780 hier zit nog een zeer oude oorspronkelijke openhaard in . Deze kamer willen we ombouwen tot atelier met openvuur. In deze kamer zijn de belangrijkste zaken gerestaureerd, de schoorsteen opnieuw opgemetseld , balken hersteld en op hun plek gelegd, een fraai plafond francaise is weer origineel. Een juweel van een kamer. De Buren en de boeren boerinnen uit de buurt hebben hier al genoten van een aperitief bij het grote open vuur met natuurlijk de trekzak als muziek erbij.
Het mannelijke gedeelte van de boerderijmensen... de boeren... kijken omhoog en zijn het meest geïnteresseerd in de eikenhouten constructie nu het schoon gespoten is.
In de keuken hebben we tijdens een wintervakantie in februari 2004 een probleem met bijen in een van de schoorstenen opgelost. Niemand wilde de bijen uit de schoorsteen, die er in groten getale zaten, komen weg halen. Noch de brandweer pompiers, noch een bijen specialist. Dan maar zelf aan de slag. In de winter zijn de bijen wat rustiger en minder actief. Mezelf in een pak gehesen, dat bijna gesloten is, handschoenen aan en toen met een lange stok onder in de schoorsteen begonnen. Het bleek een dikke koek te zijn. Daar kwam alle eerst rommel van bijen afval naar beneden. Bijen larven, grote brokken honingraat, maar ook een aantal nog levende wat versufte bijen. Uiteindelijk bleek er zo’n 10kg honingraat, bijen en ander afval uit de schoorsteen te komen. Een volle dag werk, maar weg zijn ze en het schoorsteengat is geheel schoon. De enkele bijen steken die ik hierbij heb opgelopen aan mijn oren, veroorzaakten dat mijn oren naar buiten ging staan, zodat deze op flinke flaporen gingen lijken. Mijn dochter dacht dat het hoorde bij mijn leeftijd en durfde eerst niets te zeggen. Maar dat is gelukkig geheel goed gekomen.
Over het keuken gedeelte waar ook een klein slaapkamertje was afgetimmerd gaat het volgende verhaal. De boer die er destijds woonde wilde eigenlijk wel een vriendin lees vrouw. Dus had hij hier een kleine douche, een keukenblad en een slaapkamertje laten maken. Dat moet er 25 jaargeleden wel aardig hebben uitgezien.Maar zo wil het verhaal is het vrouwelijk schoon nooit komen opdagen en moest de boer alleen verder. De investering is voor niets gebleken. Wij hebben al deze betimmeringen er weer uitgehaald, met als resultaat weer een prachtig balkenplafond a la Francaise
Grappig is dat de boeren ons huis inmiddels Maison terrier Blaireau=Dassenhol noemen.
Nu na het vierde jaar zitten wij, na zo’n 5 maanden per jaar daar gewerkt en ook genoten te hebben, perfect op schema. Als handige pensionada kon ik de werkmaanden makkelijk investeren in tijd. Inmiddels zijn badkamers en douche’s, toilet en keuken gerealiseerd. Is de elektriciteit op orde en de noodzakelijke fosseseptic aangelegd. Niet alle zaken hebben we zelf gedaan. Fosse septic en de elektriciteit hebben we professioneel laten uitvoeren. Dit is inmiddels door een E.D.F. ingenieur gecontroleerd en kunnen wij genieten van al het comfort.
Frankrijk voor ons de Bourgondie, het gebied van de Morvan, altijd weer volop genieten van de natuur het mooie weer zeker de laatste vier jaar. Het eerste jaar was iedereen heel nieuwsgierig. Familie en vrienden zeiden zeker langs te komen. En dat hebben we geweten. Z’n dikke 100 man zijn ons komen opzoeken, niet allemaal….. slapers hoor. Aan de vele lege flessen wijn, ook vaak meegebracht, die we naar de glasbak brachten, leek het wel of we een gigantische party hadden gehad. Gezellig was het wel, maar meehelpen, dat was er niet bij. Nu is dat allemaal wat rustiger geworden. Meerdere mensen uit de omgeving met een tweede huis klagen dat de visite allemaal achter elkaar komen en dan alleen in de maanden juli en augustus. Daar moeten we nog eens beleid op maken. Onze eigen schuld natuurlijk, want gezellig is het . Inmiddels is het aantal wel geslonken, het afgelopen jaar z’n 45 man. Van dit aantal waren er ook een paar die stevig hebben geholpen. Conclusie, elk nadeel hebt zijn voordeel niet waar!
De natuur met prachtige wandelpaden de grand radonnee, de mooie meren lac de Pannicierre en Lac de Setton. Hier kun je goed zwemmen , vissen en zeilen op kleine bootjes. Prachtig voor ons en de kinderen die komen.
In de zomer maanden heb ik de laatste vier jaar vele dagen van 22-25-28-30 graden gehad en ook warmer hoor. Na oktober is het voor mij of het leven stil staat, dan ga ik we terug naar nederland. November, december nog niet geacclimatiseerd. Januari wel aan het overwinteren geslagen. Februari , maart beginnen de voorjaar kriebels weer. April vertrek naar Frankrijk om weer een seizoen te gaan genieten en werken aan onze boerderij. De schuur staat weer vol met allerlei bruikbare spullen van vrienden en familie.
Het komende voorjaar gaan we onze laatste fase in, precies zo als vier jaar geleden gepland. Met de ondersteuning van vrienden, inmiddels ook met wat meer vrije tijd, gaat er gewerkt worden aan een balkon.Dit zal de komende zomer een mooie plek worden voor de mensen die op de zolder slapen. Een prachtig uitzicht in de buitenlucht in peignoir.
Terwijl ik dit schrijf groeit het verlangen weer om te gaan. De ruimte het licht de natuur………toujourtravail.
De steden in de buurt……………………….
Autun Corancy
Arleuf Chaumard
Chateau Chinon Ouroux en Morvan
Moulin Engilbert St Hilaire
St. Honoré les bains Moux en Morvan
St Leger sous Beauvray Montsauche
De meren in de buurt……………………….
Lac de Setton 600 mtr. hoogte
Lac Pannicierre 400 mtr.hoogte
De hartelijke groeten van Trudy en Leo Reuver………………….
|
