“ALS KOK IN FRANKRIJK”
Samengesteld door Bart van Loo

Eén en één is twee. Dat moet de uitgever van deze bundel van 202 bladzijden gedacht hebben. Koken is in, en Frankrijk ook. En nog één maakt een soort heilige drie-eenheid, want Bart van Loo is een zeer gewaardeerd schrijver...
Dus dit kleinood ging in de koffer mee naar Zuid-Frankrijk. Op weg naar vijf hele dagen vakantie, zeeën van tijd dus om eens wat recepten uit dit boek te proberen. Want volgens de uitgever brengt “Als kok in Frankrijk” de “beste culinaire fantasiën en gerechten samen”.

Met die fantasiën zit het wel goed. De recepten hebben namen die klinken als een klok: “Appels op Eva’s gulzige wijze”, “Kapoen in wapenuitrusting”. Maar kom maar eens om olifantenpoten, een meer waarin je honderden vissen kunt koken, of een pan met een inhoud van 6 liter om een Coq au vin met 7,5 liter wijn te koken in een stad die je niet goed kent. Ik geef het u te doen. Het is mij niet gelukt. Wel heb ik genoten van een zeer onderhoudende blik in de keuken van de Franse grote schrijvers door de eeuwen heen, zoals tijdens de belegering van Parijs in 1871, toen er antilope en kangoeroe op het menu verscheen, en de kazensymfonie van Zola. Dit alles doorspekt met scheurkalenderwijsheden als “Na een peer moet je drinken” en “Van hazenvlees word je mooier”, en hoe men iemands karakter kan beoordelen naar de wijze waarop hij eet.

Weer thuis heb ik tijdens de Coq au Vin, naar recept van de good old “Jean-Paul Bocuse” gedeelten voorgelezen. Dit tot groot vermaak van onze gasten, die onmiddellijk de titel hebben genoteerd om het boek zelf aan te schaffen. Ikzelf heb door dit boek zin gekregen om me wat meer in de franse literatuur te verdiepen.

En hoewel ik denk dat ik de soldatensoep van Napoleon maar aan mij voorbij laat gaan, heb ik ook zeker een aantal leuke recepten gevonden, zoals Zalm uit de Loire op de wijze van Balzac, en de favoriete verse sardientjes van Jan Siebelink, die ik binnenkort eens ga uitproberen!

Myriam van der Lee

Uit: “Als kok in Frankrijk” :

Charles Beaudelaire “Wordt dronken!”
Je moet altijd dronken zijn. Daar draait het om, dat is de enige kwestie. Om de afschuwelijke last van de Tijd, die je schouders breekt en je ter aarde doet buigen, niet te voelen, moet je ononderbroken drinken.
Maar waarmee? Met wijn, poëzie of deugd, wat je maar wilt. Maar bedrink je!

Liefdesverklaring van de wijn “Le Vin” 1851

Mijn teerbeminde mens, ik wil naar je toe groeien in een broederlijke zang vol vreugde, licht en hoop, ook al zit ik gevangen in glas en vergrendeld achter kurk. Ik ben je zeer erkentelijk, ikweet dat ik het leven aan jou te danken heb, ik weet hoeveel zwaar werk en zon op je schouders het gekost heeft. Je hebt me het leven geschonken en ik zal je er ruimschoots voor belonen (...) In de buik van een harde werker haal ik de boel grondig overhoop en langs onzichtbare trappen stijg ik naar zijn hersenen, waar ik mijn ultieme dans opvoer.