De Nederlanders in de Morvan

De 28e juni 2007 zal in de annalen van de Club du Morvan te boek staan als een historische dag. De vereniging heeft namelijk op die datum in het stijlvolle kasteel Montmartin in Lavault-de-Frétoy belangrijke Fransen uit de Morvan ontvangen.

En wilde daarmee twee vliegen in één klap slaan: kennismaken en een gedachtewisseling op gang helpen. Ondanks het feit dat vele genodigden verstek lieten gaan is de bijeenkomst een groot succes geworden. Verslagen in de Journal de Saône-et-Loire, de Journal du Centre en de Gazette du Morvan getuigen ervan.

Wat was het programma ?

Na een inleidend woord van de plaatselijke burgemeester Christine Bonte, een welkomstwoord van voorzitter Jan van der Lee, een causerie van secretaris Wim Kruize over verschillen tussen Nederlanders en Fransen (om het ijs te breken en even te lachen), een uiteenzetting van Jan van der Lee over het doel en de activiteiten van de Club du Morvan,

werd het gezelschap gesplitst in twee groepen om te discussiëren over het gehoorde en om te vertellen wat men van elkaar vindt en verwacht. Als gespreksleiders fungeerden bekwame mensen die én het Nederlands én  het Frans goed beheersten.

Het is gelukt om de gasten aan het praten te krijgen en zich te laten uiten over de effecten die de komst van al dan niet permanente Nederlanders oproept en heeft opgeroepen.

Een lange reeks onderwerpen passeerde in beide groepen de revue: de aankoop en restauratie van huizen, het verhuren van gîtes, de taalbarrière, de culturele verschillen, het deelnemen aan het verenigingsleven, de komende gemeenteraadsverkiezingen met misschien élus néerlandais, de zorg voor de natuur, de soms gecompliceerde regelgeving, het respect over en weer, de bijdrage aan de economie van de streek, de ondersteuning van beginnende ondernemingen, het bevorderen van de communicatie.

En wat bleek? De Nederlanders hoeven zich niet erg zorgen te maken over wat de Fransen van hen vinden. Over het algemeen worden ze door hen goed geaccepteerd, sterker nog met plezier ontvangen.

Is er dan echt geen kritiek? Na enig nadenken kon een Franse mevrouw bedenken dat waar twee Nederlanders en een Fransman bijeen zijn, Nederlanders in het Nederlands met elkaar gaan praten. En dat is natuurlijk niet hoffelijk… Op de mogelijkheid dat sommige Nederlanders logeerruimte verhuren zonder dat op te geven kwam de reactie dat, als dat het geval is, dat geweten zou kunnen worden aan onwetendheid of aan taalproblemen. De vriendelijke benadering dus.

De klok moest een eind maken aan de beide groepsgesprekken. In de plenaire bijeenkomst werd gerapporteerd wat te berde was gebracht. Het bestuur van de Club du Morvan zal in het toekomstig beleid rekening houden met de gemaakte opmerkingen.

De sousprefect van Château-Chinon, Claude Murena, hield ten slotte een toespraak waarin ook hij de goede kanten van de Nederlandse aanwezigheid in de Morvan benadrukte. Hij was blij met alle initiatieven en hoopte op ruimere economische activiteiten van de zijde van de Nederlanders.

En toen werd er een glas geheven en werden er Nederlandse hapjes van Franse producten verorberd. Dat ging heel geanimeerd. De Franse gasten keken niet op een kwartiertje. Ze hadden het dus naar hun zin.

Grote lof dient toegezwaaid te worden aan het Nederlandse kasteelechtpaar, Cock en Bertine van Delft. De wijze waarop zij de drankjes, de hapjes, de inrichting van de salon en de andere vertrekken hadden verzorgd, was werkelijk impeccable.